I have Progressive MS, and the worst part of my disease was the lack of energy, that kept me in my apartment ( I call it the cave!), and away from other folks! Needless to say, I had a terrible social life! I was becoming a hermit. My quality of life was awful, I was always so tired, and I hated it!

My brain was slooowww, my swallowing was very tufffff and slowwww, I used an adult bib to eat. I hated eating. I also hated reading, because I would forget what I was reading, which I hated, because I used to LOVE reading, and used to read one chapter at night before I went to sleep, I read alot of books that way. My MS made that almost impossible, also I even got mixed up when watching a movie. I would forget the begining or the story-line. I was even in a nursing home. Needless to
say, that was an existence that was the worst thing I could ever imagine, and can’t even think of having to ever go through that again.

I went on Klenner’s Protocol about nine months ago, because I never wanted to go back to a nursing home. I figured I would rather die than go back! The first thing I noticed was that my energy increased. It was very slow, but it was happening. I started looking forward to the day to see what was coming back. I was able to read a little bit, now I’m even recording movies again. Wow, this stuff is really helping me. I can now watch a movie from start to finish and analyze it too. I no longer use an adult bib to eat, wow, my swallowing is much better. My speaking is stronger and better. I can type better , before I used to aim at the ‘A’,and would hit the ‘S’ instead. Wow!! I would type a small email and be totally exhausted.
Now I can type longer emails! I only type with my left hand as my right hand still doesn’t communicate with my brain.

To me, I hope to do the protocol for the rest of my life. I’m still in a motorized wheelchair, both legs push only neither leg can pull, so walking still eludes me. My right hand will not go over my head. But I would not forgo the protocol for any amount of money!!
How can such a simple daily vitamin B injection along with other vitamins make such a difference in my life?

Regards, Mario Morais

Mario Morais

Έχω προϊούσα ΣΚΠ και το χειρότερο μέρος της πάθησής μου ήταν η έλλειψη ενέργειας που με κρατούσε κλεισμένο στο διαμέρισμά μου (το αποκαλώ σπηλιά!), μακριά από τους ανθρώπους!

Περιττό να πω, είχα μια τραγική κοινωνική ζωή! Γινόμουν ερημίτης! Η ποιότητα ζωής μου ήταν απαίσια, ήμουν πάντα κουρασμένος, γεγονός που μισούσα!

Το μυαλό μου ήταν πάρα πολύ αργό στη σκέψη, κατάπινα πάρα πολύ δύσκολα και αργά και χρησιμοποιούσα μια παιδική σαλιάρα για να τρώω. Επίσης, μισούσα το διάβασμα, επειδή ξεχνούσα αυτό που διάβαζα. Παλιότερα αγαπούσα το διάβασμα, διάβαζα ένα κεφάλαιο πριν κοιμηθώ κι έτσι έχω διαβάσει πολλά βιβλία. Η ΣΚΠ το έκανε σχεδόν αδύνατο αυτό και ακόμα μπερδευόμουν όταν παρακολουθούσα κάποια ταινία, αφού συχνά ξεχνούσα την αρχή ή δεν μπορούσα να παρακολουθήσω την πλοκή. Είχα μπει ακόμα και σε νοσοκομείο. Περιττό να αναφέρω ότι βρισκόμουν σε μια κατάσταση που ήταν η χειρότερη που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ και δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ ότι θα το ξαναπεράσω αυτό.

Άρχισα το Πρωτόκολλο του Klenner πριν από 9 περίπου μήνες, γιατί δεν ήθελα ποτέ να ξαναγυρίσω στο νοσοκομείο. Καλύτερα να πέθαινα παρά να ξαναγύριζα! Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν ότι αυξήθηκε η ενέργειά μου. Ήταν πολύ αργό, αλλά γινόταν. Άρχισα να περιμένω την κάθε μέρα για να δω τι θα μου επανέφερε. Μπορούσα να διαβάσω λίγο, τώρα μπορώ να παρακολουθήσω και ταινίες. Ω, αυτό το πράγμα πραγματικά με βοηθάει! Τώρα μπορώ να παρακολουθήσω μια ταινία από την αρχή ως το τέλος και επίσης να την αναλύσω. Δε χρησιμοποιώ πια σαλιάρα για να φάω και καταπίνω πολύ καλύτερα. Η ομιλία μου είναι δυνατότερη και καλύτερη. Μπορώ να δακτυλογραφώ καλύτερα, προηγουμένως ήθελα να πατήσω το «A» και αντί γι’ αυτό πατούσα το «S». Ω!! Δακτυλογραφούσα ένα μικρό μήνυμα και ξεθεωνόμουνα. Τώρα μπορώ να δακτυλογραφώ μεγαλύτερα μηνύματα! Χρησιμοποιώ μόνο το αριστερό μου χέρι καθώς το δεξί μου δεν επικοινωνεί ακόμη με τον εγκέφαλο.

Ελπίζω να κάνω το πρωτόκολλο για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είμαι ακόμα σε αναπηρική πολυθρόνα, και τα δυο πόδια μου μπορούν να σπρώξουν αλλά όχι να ανυψωθούν, οπότε το περπάτημα δεν είναι ακόμη εφικτό. Το δεξί μου χέρι δεν ανεβαίνει πάνω από το κεφάλι μου. Αλλά δε θα άφηνα το πρωτόκολλο για όλα τα λεφτά του κόσμου!! Πώς μπορεί μια τόσο απλή καθημερινή ένεση μαζί με άλλες βιταμίνες να φέρνει τέτοια διαφορά στη ζωή μου;

Χαιρετισμούς, Mario Morais