MS begun in 1988, when I was in my third year in college. I would get this awful pain across my left foot toes, like a big knife was cutting. I got a cane the same week. After that I visited various doctors in Toronto until one said: “It’s multiple sclerosis”. I cried but I had no idea what it was.

I wanted to get pregnant and my gynaecologist said that there would be no problem. I had a wonderful pregnancy when I had lots of energy. Signs of MS came back when my baby was 15 months and I fell backwards while holding her. Next morning I called my doctor to refer me to a neuro. I was sent to have an MRI and soon after I was put in Copaxone. While on it my hand & head tremors increased. I started using a walker but still had falls. In 2000 I moved across town and started using a scooter since OT said my hands weren’t strong enough for a wheelchair outside. Anyway, I got one after falling on my face. Legs went to jelly and I lost total balance and leg strength. I had tremors in both hands and I had to move slowly, eat & chew slowly.

I stayed on Copaxone for 5 years before I chose to stop MS drug period and try to eat healthily, not to have alcohol or smoke. I figured I was better off without unknown drugs in my body.

I started the MS Protocol November 12th 2008. I started mega vitamins and B1 injections daily plus Liver Extract twice a week. I was willing to try something that’s feeding my body things I’ve heard of and can spell, unlike drugs with no guarantee that have caused me negative effects. I spread my oral vitamins throughout the day and never miss an injection. As to diet, I stick to protein with veggies and fruits, with the exception of occasional cheats of comfort foods and coffee.
I’ve had many positive happenings while on the protocol, so I’m sticking with it and I think I will go on for the rest of my life. I’m content to overcome MS with the help of the protocol. After 3 weeks I felt slight changes I couldn’t put my finger on, just knew something was different. While on the protocol I had a few noticeable changes, such as clarity to shop for outfits, which I haven’t felt like in 20 years. Even when my father died I was strong and didn’t fall apart.
Here is a more detailing list of my improvements:
I am able to stay up later
I have more energy and think of things I would like to do
I have patience for TV & computer more than an hour
Less choking on food or drink
Anxiety attacks are gone.
Bladder urgency isn’t as bad
My right hand tremors have somehow decreased
My printing is much better, more readable compared to “chicken scratch”
My sister says I’m shaking less
Sometimes tremors are calm and I can use my hands effectively
I have some sexual feeling

Yes, I would recommend Klenner’s protocol for sure!

I’m thinking of animating/illustrating a book on living with/through and looking back at MS.
I’m still a newbie but I do have a website I use as a Journal : http://www.freewebs.com/reikigurlsebMS begun in 1988, when I was in my third year in college. I would get this awful pain across my left foot toes, like a big knife was cutting. I got a cane the same week. After that I visited various doctors in Toronto until one said: “It’s multiple sclerosis”. I cried but I had no idea what it was.

I wanted to get pregnant and my gynaecologist said that there would be no problem. I had a wonderful pregnancy when I had lots of energy. Signs of MS came back when my baby was 15 months and I fell backwards while holding her. Next morning I called my doctor to refer me to a neuro. I was sent to have an MRI and soon after I was put in Copaxone. While on it my hand & head tremors increased. I started using a walker but still had falls. In 2000 I moved across town and started using a scooter since OT said my hands weren’t strong enough for a wheelchair outside. Anyway, I got one after falling on my face. Legs went to jelly and I lost total balance and leg strength. I had tremors in both hands and I had to move slowly, eat & chew slowly.

I stayed on Copaxone for 5 years before I chose to stop MS drug period and try to eat healthily, not to have alcohol or smoke. I figured I was better off without unknown drugs in my body.

I started the MS Protocol November 12th 2008. I started mega vitamins and B1 injections daily plus Liver Extract twice a week. I was willing to try something that’s feeding my body things I’ve heard of and can spell, unlike drugs with no guarantee that have caused me negative effects. I spread my oral vitamins throughout the day and never miss an injection. As to diet, I stick to protein with veggies and fruits, with the exception of occasional cheats of comfort foods and coffee.
I’ve had many positive happenings while on the protocol, so I’m sticking with it and I think I will go on for the rest of my life. I’m content to overcome MS with the help of the protocol. After 3 weeks I felt slight changes I couldn’t put my finger on, just knew something was different. While on the protocol I had a few noticeable changes, such as clarity to shop for outfits, which I haven’t felt like in 20 years. Even when my father died I was strong and didn’t fall apart.
Here is a more detailing list of my improvements:
I am able to stay up later
I have more energy and think of things I would like to do
I have patience for TV & computer more than an hour
Less choking on food or drink
Anxiety attacks are gone.
Bladder urgency isn’t as bad
My right hand tremors have somehow decreased
My printing is much better, more readable compared to “chicken scratch”
My sister says I’m shaking less
Sometimes tremors are calm and I can use my hands effectively
I have some sexual feeling

Yes, I would recommend Klenner’s protocol for sure!

I’m thinking of animating/illustrating a book on living with/through and looking back at MS.
I’m still a newbie but I do have a website I use as a Journal : http://www.freewebs.com/reikigurlseb

Η ΣΚΠ άρχισε το 1988, όταν ήμουν τριτοετής στο κολλέγιο. Είχα έναν απαίσιο πόνο στα δάχτυλα του αριστερού ποδιού, σαν να τα έκοβε κάθετα ένα μεγάλο μαχαίρι. Την ίδια εβδομάδα χρειάστηκα μπαστούνι. Επισκέφτηκα διάφορους γιατρούς στο Τορόντο, μέχρι που ένας γνωμάτευσε: «Είναι ΣΚΠ». Έκλαψα αλλά δεν είχα ιδέα τι ήταν.

Ήθελα να μείνω έγκυος και ο γυναικολόγος μου μού είπε πως δε θα είχα πρόβλημα. Είχα θαυμάσια εγκυμοσύνη, κατά τη διάρκεια της οποίας είχα πολλή ενέργεια. Συμπτώματα ΣΚΠ ξαναεμφανίστηκαν όταν το μωρό μου ήταν 15 μηνών και έπεσα προς τα πίσω ενώ την κρατούσα στην αγκαλιά μου. Το επόμενο πρωί κάλεσα το γιατρό μου για να μου συστήσει νευρολόγο. Με έστειλαν για Μαγνητική Τομογραφία και αμέσως μου σύστησαν Copaxone. Όσο το χρησιμοποιούσα, το τρέμουλο στο κεφάλι και στα χέρια μου αυξήθηκε. Άρχισα να χρησιμοποιώ περπατούρα, αλλά ακόμη έπεφτα. Το 2000 μετακόμισα και άρχισα να χρησιμοποιώ μηχανάκι, γιατί οι γιατροί μου μού είπαν πως τα χέρια μου δεν ήταν αρκετά δυνατά για να χρησιμοποιώ κυλιόμενη πολυθρόνα έξω. Τελικά πήρα μία, αφού έπεσα μπροστά και χτύπησα το πρόσωπό μου. Τα πόδια μου ήταν σαν ζελέ και είχα χάσει όλη μου τη δύναμη και την ισορροπία. Και τα δυο μου χέρια έτρεμαν και έπρεπε να κινούμαι αργά, να τρώω και να καταπίνω αργά.

Χρησιμοποίησα το Copaxone για 5 χρόνια και μετά επέλεξα να σταματήσω τα φάρμακα και να προσπαθήσω να τρώω υγιεινά, να μην πίνω αλκοόλ και να μην καπνίζω. Σκέφτηκα ότι θα ήμουν καλύτερα χωρίς άγνωστα φάρμακα στον οργανισμό μου.
Άρχισα το πρωτόκολλο για τη ΣΚΠ στις 12 Νοεμβρίου 2008. Παίρνω μεγάλες δόσεις βιταμινών και ενέσεις Β1 καθημερινά με επιπλέον Εκχύλισμα Συκωτιού δυο φορές την εβδομάδα. Ήμουν πρόθυμη να δοκιμάσω κάτι που τρέφει τον οργανισμό μου με πράγματα που τα έχω ακούσει και μπορώ να τα προφέρω, αντίθετα με τα φάρμακα που είναι χωρίς εγγύηση και μου είχαν προκαλέσει άσχημες παρενέργειες. Διανέμω τις βιταμίνες μου μέσα στη μέρα και δεν ξεχνώ ποτέ την καθημερινή μου ένεση. Η δίαιτά μου βασίζεται στις πρωτεΐνες με λαχανικά και φρούτα, αν και καμιά φορά «κλέβω» κάποια λιχουδιά ή καφέ.
Είχα πολλά θετικά φαινόμενα όσο ακολουθώ το πρωτόκολλο, έτσι παραμένω σ’ αυτό και νομίζω πως θα το συνεχίσω για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είμαι ευτυχής που ξεπερνώ τη ΣΚΠ με τη βοήθεια του πρωτοκόλλου. Μετά από 3 εβδομάδες αισθάνθηκα ελαφρές αλλαγές που δεν μπορούσα να είμαι σίγουρη, απλώς ήξερα πως κάτι άλλαζε. Όσο εφαρμόζω το πρωτόκολλο είδα κάποιες αξιοσημείωτες αλλαγές, όπως η διαύγεια να ψωνίσω ρούχα, πράγμα που δεν είχα μπορέσει να κάνω επί 20 χρόνια. Ακόμα κι όταν πέθανε ο πατέρας μου, ήμουν δυνατή και δεν διαλύθηκα.
Ακολουθεί μια πιο λεπτομερής απαρίθμηση των βελτιώσεών μου:
Μπορώ να παραμείνω ξύπνια περισσότερο.
Έχω περισσότερη ενέργεια και σκέφτομαι πράγματα που θα μου άρεσε να κάνω.
Έχω υπομονή στην τηλεόραση και στον υπολογιστή περισσότερο από μια ώρα.
Είμαι πιο εγκρατής στο φαγητό και στο ποτό.
Δεν έχω πλέον κρίσεις πανικού.
Δεν επείγομαι τόσο να ουρήσω.
Μειώθηκαν κάπως οι τρεμούλες στο δεξί μου χέρι.
Γράφω πολύ καλύτερα και πιο ευανάγνωστα σε σύγκριση με τα «ορνιθοσκαλίσματα» που έκανα πριν.
Η αδελφή μου λέει ότι τρέμω λιγότερο.
Μερικές φορές οι τρεμούλες ηρεμούν και μπορώ να χρησιμοποιήσω τα χέρια μου αποτελεσματικά.
Έχω κάποια σεξουαλική αίσθηση.

Ναι, σίγουρα θα συνιστούσα το πρωτόκολλο του Klenner!

Σκέφτομαι να γράψω και να εικονογραφήσω ένα βιβλίο για τη ζωή με ΣΚΠ και πώς ξεπερνιέται.
Είμαι ακόμα καινούργια αλλά έχω ιστοσελίδα που χρησιμοποιώ ως ημερολόγιο: http://www.freewebs.com/reikigurlseb