Posts tagged Protocol Testimonials


My name is Mark and I was diagnosed with a form of MS in the fall of 2008. I quickly developed the following symptoms: numbness, heaviness and lack of flexibility in my legs and hips, especially on the left side, causing me to limp; limited bowel and urinary functions; lack of stamina, energy, and balance. As a licensed massage therapist and someone who is trained in and understands the human body, it felt like my whole world was collapsing. I couldn’t stand without pausing to gain my balance. I could barely manage loading my massage table into my car. The fatigue was unbelievable. Only my hands remained strong.
But I consider myself blessed. My personal doctor happens to be highly sought after in fitness and nutrition fields. He knew of the Klenner Protocol and has three patients who are currently symptom free. The MRI’s he ordered revealed lesions in my brain and on my spine, confirming his initial diagnosis. He immediately suggested a bi-weekly treatment of infusions (Chelation) that over time eliminate the toxins causing the lesions. In addition, he prescribed thiamine injections with liver extract, the foundation to the whole protocol, plus a host of IV supplements including large doses of vitamin C as well as an oral supplement regimen. We did do tests for food allergies to eliminate any adverse reactions, so of course I have restrictions on my diet too, eliminating some of my favorite foods. A small price to pay! I started doing all of this right away.
I must tell you that my doctor also sent me to a university MS specialist for a second opinion. The specialist said he would recommend treating the symptoms with steroids and that there was no known cure yet for MS. I chose to follow my own doctor’s advice based on his track record and fight to cure myself and get my health back. It’s a grueling ritual; believe me, and one that my health insurance doesn’t cover. But I can tell you we’ve made real progress.
Now over six months later, I’m back to working 4 or 5 hours a day. My bowel and urinary habits are back to normal. I don’t limp and I don’t have to struggle for balance. And, while this may be over-sharing, my wife’s and my sex life is terrific. My recent MRI reveals my brain lesions have almost entirely cleared up and are waiting to do a thoracic MRI. So the news is good. I have never taken a steroid or chemo injection.
But honestly, I’m not out of the woods yet. I still have those horrible pins and needles, which my doctor says is a good sign and there are days when I do get tired. So I get discouraged from time to time. But as my doc says, look how far you’ve come in 6 or 7 months, and think back to how bad you felt in the beginning. I know I will lick this!

If I can be of any help to you or someone you know, please don’t hesitate to reach me.

Mark Chavkin

Anonymous 4

In Summer 2008 I accidentally met Homer from whom I got informed about the Klenner’s Protocol. I didn’t start it at that time since I was trying to control my problem through several means here and there (muscle relaxants for spasticity, apritherapy etc.) without discernable results, as it came out. At the time I was in a relatively good condition.

In October 2008 I got worse. All I was able to do was to take my child to school, a 20 min task. All day I had to lie down due to extreme fatigue. Some months after and while getting worse I decided to start the protocol.

First I started the potable vitamins and 15 days after the injectables (B1 and LE). In just one week’s time I felt my forces augment, which went gradually on. 6 months after I went back to work.

In Summer 2009 I was able to get in the sea, aided by my daughter. Now (October 2009) I am able to get in the sea all alone, even in wavy seas and steep shores. I get out of the sea walking while before I had to creep out. Except from the numbness in my hands becoming more intense, I am doing great.

Finally, I am able to wear closed shoes, while previously I could wear only sandals.

Το καλοκαίρι του 2008 είχα γνωρίσει τυχαία τον Όμηρο όπου είχα μάθει για το πρωτόκολλο του Klenner χωρίς όμως να προχωρήσω στην εφαρμογή του επειδή έκανα διάφορες προσπάθειες εδώ και εκεί για να αντιμετωπίσω το πρόβλημά μου (μυοχαλαρωτικά για την σπαστικότητα, μελισσοθεραπεία κλπ) χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα όπως αποδείχθηκε. Τότε ήμουν σχετικά καλά.

Τον Οκτώβρη του 2008 χειροτέρεψα. Μπορούσα μονάχα να πάω το παιδί μου σχολείο και να το πάρω, συνολική δουλειά 20 λεπτών, ενώ όλη μέρα ήμουν ξαπλωμένος λόγω της μεγάλης κόπωσης που είχα.

Μετά από μερικούς μήνες και αφού χειροτέρευα αποφάσισα να ξεκινήσω το πρωτόκολλο.

Ξεκίνησα πρώτα τις πόσιμες βιταμίνες και μετά από 15 ημέρες και τις ενέσιμες (Β1 και LE). Σε μια μόλις εβδομάδα είδα τις δυνάμεις μου να αυξάνονται γεγονός που συνεχίστηκε σιγά σιγά. Ύστερα από 6 μήνες άρχισα να πηγαίνω στη δουλειά.

Το καλοκαίρι του 2009 κατάφερνα με τη βοήθεια της κόρης μου να μπαίνω στη θάλασσα. Τώρα (Οκτώβρης 2009) μπαίνω εντελώς μόνος μου και μάλιστα σε θάλασσες με κύμα και σε απότομες παραλίες. Εκεί που πριν έβγαινα από τη θάλασσα σχεδόν με τα χέρια να ακουμπούν στο έδαφος τώρα είμαι όρθιος. Αν εξαιρέσουμε ότι τα μουδιάσματα στα χέρια μου μεγαλώνουν, πηγαίνω άψογα.

Τέλος, φοράω κλειστά παπούτσια που πριν δεν μπορούσα να βάλω, φορούσα μονάχα πέδιλα.


Mario Morais


I have Progressive MS, and the worst part of my disease was the lack of energy, that kept me in my apartment ( I call it the cave!), and away from other folks! Needless to say, I had a terrible social life! I was becoming a hermit. My quality of life was awful, I was always so tired, and I hated it!

My brain was slooowww, my swallowing was very tufffff and slowwww, I used an adult bib to eat. I hated eating. I also hated reading, because I would forget what I was reading, which I hated, because I used to LOVE reading, and used to read one chapter at night before I went to sleep, I read alot of books that way. My MS made that almost impossible, also I even got mixed up when watching a movie. I would forget the begining or the story-line. I was even in a nursing home. Needless to
say, that was an existence that was the worst thing I could ever imagine, and can’t even think of having to ever go through that again.

I went on Klenner’s Protocol about nine months ago, because I never wanted to go back to a nursing home. I figured I would rather die than go back! The first thing I noticed was that my energy increased. It was very slow, but it was happening. I started looking forward to the day to see what was coming back. I was able to read a little bit, now I’m even recording movies again. Wow, this stuff is really helping me. I can now watch a movie from start to finish and analyze it too. I no longer use an adult bib to eat, wow, my swallowing is much better. My speaking is stronger and better. I can type better , before I used to aim at the ‘A’,and would hit the ‘S’ instead. Wow!! I would type a small email and be totally exhausted.
Now I can type longer emails! I only type with my left hand as my right hand still doesn’t communicate with my brain.

To me, I hope to do the protocol for the rest of my life. I’m still in a motorized wheelchair, both legs push only neither leg can pull, so walking still eludes me. My right hand will not go over my head. But I would not forgo the protocol for any amount of money!!
How can such a simple daily vitamin B injection along with other vitamins make such a difference in my life?

Regards, Mario Morais

Mario Morais

Έχω προϊούσα ΣΚΠ και το χειρότερο μέρος της πάθησής μου ήταν η έλλειψη ενέργειας που με κρατούσε κλεισμένο στο διαμέρισμά μου (το αποκαλώ σπηλιά!), μακριά από τους ανθρώπους!

Περιττό να πω, είχα μια τραγική κοινωνική ζωή! Γινόμουν ερημίτης! Η ποιότητα ζωής μου ήταν απαίσια, ήμουν πάντα κουρασμένος, γεγονός που μισούσα!

Το μυαλό μου ήταν πάρα πολύ αργό στη σκέψη, κατάπινα πάρα πολύ δύσκολα και αργά και χρησιμοποιούσα μια παιδική σαλιάρα για να τρώω. Επίσης, μισούσα το διάβασμα, επειδή ξεχνούσα αυτό που διάβαζα. Παλιότερα αγαπούσα το διάβασμα, διάβαζα ένα κεφάλαιο πριν κοιμηθώ κι έτσι έχω διαβάσει πολλά βιβλία. Η ΣΚΠ το έκανε σχεδόν αδύνατο αυτό και ακόμα μπερδευόμουν όταν παρακολουθούσα κάποια ταινία, αφού συχνά ξεχνούσα την αρχή ή δεν μπορούσα να παρακολουθήσω την πλοκή. Είχα μπει ακόμα και σε νοσοκομείο. Περιττό να αναφέρω ότι βρισκόμουν σε μια κατάσταση που ήταν η χειρότερη που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ και δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ ότι θα το ξαναπεράσω αυτό.

Άρχισα το Πρωτόκολλο του Klenner πριν από 9 περίπου μήνες, γιατί δεν ήθελα ποτέ να ξαναγυρίσω στο νοσοκομείο. Καλύτερα να πέθαινα παρά να ξαναγύριζα! Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν ότι αυξήθηκε η ενέργειά μου. Ήταν πολύ αργό, αλλά γινόταν. Άρχισα να περιμένω την κάθε μέρα για να δω τι θα μου επανέφερε. Μπορούσα να διαβάσω λίγο, τώρα μπορώ να παρακολουθήσω και ταινίες. Ω, αυτό το πράγμα πραγματικά με βοηθάει! Τώρα μπορώ να παρακολουθήσω μια ταινία από την αρχή ως το τέλος και επίσης να την αναλύσω. Δε χρησιμοποιώ πια σαλιάρα για να φάω και καταπίνω πολύ καλύτερα. Η ομιλία μου είναι δυνατότερη και καλύτερη. Μπορώ να δακτυλογραφώ καλύτερα, προηγουμένως ήθελα να πατήσω το «A» και αντί γι’ αυτό πατούσα το «S». Ω!! Δακτυλογραφούσα ένα μικρό μήνυμα και ξεθεωνόμουνα. Τώρα μπορώ να δακτυλογραφώ μεγαλύτερα μηνύματα! Χρησιμοποιώ μόνο το αριστερό μου χέρι καθώς το δεξί μου δεν επικοινωνεί ακόμη με τον εγκέφαλο.

Ελπίζω να κάνω το πρωτόκολλο για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είμαι ακόμα σε αναπηρική πολυθρόνα, και τα δυο πόδια μου μπορούν να σπρώξουν αλλά όχι να ανυψωθούν, οπότε το περπάτημα δεν είναι ακόμη εφικτό. Το δεξί μου χέρι δεν ανεβαίνει πάνω από το κεφάλι μου. Αλλά δε θα άφηνα το πρωτόκολλο για όλα τα λεφτά του κόσμου!! Πώς μπορεί μια τόσο απλή καθημερινή ένεση μαζί με άλλες βιταμίνες να φέρνει τέτοια διαφορά στη ζωή μου;

Χαιρετισμούς, Mario Morais

“March 2008 – August 2009″


Here I am again after almost 17 months! I admit I could write something sooner about my progress but I always wait for the right time to be sure of some things. Maybe the reason I didn’t write earlier has to do with the fact that all this time I had some set backs as well as improvements mixed together. This made me really realise that when the healing process goes on and on the body has it’s own unique way to react, that this path has ups but has downs as well.

No significant set backs though, definitely not like those who someone would describe as “rellapses”.

The truth is there were times I was hasty (even though I new I shouldn’t) or tried to speed things up in several ways and this wasn’t good because it actually delayed my improvement, did more harm than good.

a) The first new thing to me was when on December of 2008 I began taking Calcium and Magnesium. I consider these two minerals very important in the protocol therapy. I realised that the proper analogy between the two (which usually differs depending on the patient) is the key to a number of issues like deep relaxing sleep, feeling calm and relaxed, better bowel function.

Even though in the protocol suggestion a general analogy of 1000mg Calcium and 500mg of Magnesium is given (and this is a good general suggestion) I think that several tries should be given in order to reach to a conclusion round the Calcium Magnesium intake. Every differentiation about the dose should last at least for 2 weeks for Calcium and about 7-10 days for Magnesium in order to reach a conclusion and take the next step. A 1:1 analogy should be seriously considered also.

For me, I have concluded that 800-900mg of Calcium and 300-400 is best assessing my condition each time (increasing magnesium if feeling after a lot of tiredness or heat a feeling of slight spasticity tendency, especially in summer, or a bad sign about my toilet visits. Increasing Calcium if my stool looks watery sometimes or when my sleep seems to be less deep).

From December 2008 I think I climbed a higher point of recovery and even though someone cannot easily realise it in my mobility changes I can clearly see it “inside” and in mobility as well. Eventhough I had no further significant improvement in my mobility the way it was described in my last reviews everything seemed to work like a clock to my metabolism and I know it is the best sign to see the REAL results in mobility as well. This continued for a couple of months until one day I felt I really had NOTHING of my MS left but only for that day. Of course this did not last forever but it was a very positive sign. There were times after this where every day life and spontaneousness choices created problems again which I had to face.

b) The second big step which I took and I think is crucial has to do with my nutrition. This is one big chapter on the protocol and I strongly believe that more things should be added in my website.

There are many levels on this great issue one has to reach. First quiting some foods, then find out what he is allowed to eat, when to eat it, how to cook it, what to combine with what, etc.

Diary: I have quit all diary. Don’t forget that diary contain casein (protein which according the theory of molecular mimicry can trigger your immune system), lactose (liquid sugar extremely harmful). Many diary (especially the cows products) derive from animals stuffed with vaccines, antibiotics etc

Carbohydrates: Avoiding every kind of thick carbohydrates like rice, corn, legumes, bread (even gluten free), potatoes which I used to eat on a steady basis. Thick carbohydrates are broken down into sugars and enter the blood stream quickly and in big quantities which means that you raise your glycemic load. This has an impact to the rise of your insulin which rises in order to drop the sugar level in your blood which creates a new need for sugars and so on… The rise of insulin has a dominoe effect to other hormones like cortisone and the vicious cycle never stops.

You may be wondering what do I eat…

My meals do not mix many different types of foods together. 1/3 of my plate is protein (liver, fish, meat white and less often red -except pork-) and the rest is filled with “good carbohydrates” (vegetables and fruits) plus olive oil on a daily basis. Fruits are eaten later (almost 1 hour after meals).

Of course a few exceptions to this style of eating cannot harm me unless they remain exceptions. For example if I eat lentiles sometime this can be good for a change or eat some goat cheese or a small piece of gluten free bread but not every day.

Spices and fruits: I made a special search concerning antifungus antibacterial spices. I use very often with my food cinnamon, turmeric (curcumin), corriander (mercury chelator), grapefruit (extremely anticandida fruit), berries.

Nuts: Natural nuts (almonds, cashews, brazilian nuts -they are full of Selenium which helps with heavy metals absorption-, pumpkin seeds etc) can be very helpful but make sure you chew it very well and it doesn’t affect your good bowel cleanse. I feel like I need eating nuts every once a while. They are a good protein source.

Avoid processed nuts.

Vegetable juicing: This is my favourite “discovery”. I bought a juicer and began drinking my vegetables. There are great tastes you should try and besides that there are lots of reasons to add this to your nutrition. First of all you will get a much bigger quantity of vegetables if you have it in a juice. Imagine that in order to fill a normal cup you need at least 3-4 rather big carrots, a whole cos and almost half of a cucumber and I just gave you a good recipe to begin with! You may find very good recipes here or in case you want to buy a book here.

Another good is that nutritients of your vegetables are much more easily absorbed this way.

Remember that you shouldn’t have your fruits in juices but your vegetables!!!

All these helped a lot my metabolism to better assimilate foods and really work like a clock.

It was a big step for a much more quality and effortlessly toilet visit and a definitely higher capability to widen the range of the foods I eat (sometimes I eat a good quality rye toast rich in fiber, or a little organic pepper or some other vegetables like artichok I used to be intolerant to). I feel much more resistant than I used to be.

c) Supplements additions:

I have enriched my antioxidant protection by adding Alpha Lipoic Acid to my oral vitamins program (200mg daily), Curcumin as a supplement (1000mg daily), Zinc – 25mg one daily (I do not take it every day but whenever I feel I need an extra immune strength – Zinc is also a very good chelator).

I have also tried B12 injection which is helping most of the times (I do 1ml once or twice weekly).

As a result I can say that there was an improvement to my condition the last 17 months. It was harder than it used to be when I first started the protocol but this is completely normal because each step to climb is more difficult than the previous one. The difficulty has to do with the ability to realise what is going on at each period, how your body “talks” to you so that you have the right conclusions, not to get disappointed and never consider an improvement as given but a new challenge to preserve it! I must admit there were times I thought things were worsening because not every day is a good day but now I know, looking back I have no spasticity, the quality of my toilet visits has GREATLY improved and “constipation” is an unknown term, I keep riding my bike, working, sleep like I had never slept my whole life, my energy and tolerance is at it’s pick, no pains, no fatigue or urination problems… well, I have no other symptom left excpet a difficulty in my legs (stiffeness and a heavy feeling which sometimes gets worse or much better depending on each period).

There were times I thought this symptom would leave faster and I would easily declare my self “symptom free” but Dale Humpherys was always warning me not to be so sure that it would be “quick” that I should try to relax and protect my self, stay focused on the protocol treatment. He was more than right!

Today I feel much more confident and mature to continue this treatment, I see the “silent steps” which are necessary knowing that the full success is not so far away…

Ξαναγράφω μετά από σχεδόν 17 μήνες! Παραδέχομαι ότι θα μπορούσα να είχα γράψει κάτι για την πρόοδό μου νωρίτερα, αλλά πάντα περιμένω τον κατάλληλο χρόνο για να είμαι βέβαιος για κάποια πράγματα. Ίσως ο λόγος που δεν έγραψα νωρίτερα έχει να κάνει με το γεγονός ότι όλο αυτό το διάστημα είχα τόσο χειροτερεύσεις όσο και βελτιώσεις μαζί. Αυτό με έκανε πραγματικά να καταλάβω ότι όταν η διαδικασία ίασης συνεχίζεται, το σώμα έχει το δικό του τρόπο να αντιδρά και ότι αυτός ο δρόμος έχει ανεβοκατεβάσματα.

Δεν είχα ωστόσο σημαντικές χειροτερεύσεις, σίγουρα όχι τέτοιες που θα μπορούσε κάποιος να τις περιγράψει σαν «υποτροπές».

Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν περίοδοι που ανησύχησα (αν και ξέρω πως δε θα ‘πρεπε) ή προσπάθησα να επιταχύνω τα πράγματα με διάφορους τρόπους κι αυτό δεν ήταν καλό γιατί στην πραγματικότητα καθυστέρησε τη βελτίωσή μου, έκανε περισσότερο κακό παρά καλό.

α) Το πρώτο καινούργιο πράγμα για μένα ήταν όταν το Δεκέμβριο του 2008 άρχισα να παίρνω Ασβέστιο και Μαγνήσιο. Θεωρώ αυτά τα δυο συμπληρώματα πολύ σημαντικά στο πρωτόκολλο. Συνειδητοποίησα ότι η κατάλληλη αναλογία αυτών των δυο (που συνήθως διαφέρει ανάλογα με τον ασθενή) είναι το κλειδί για έναν αριθμό θεμάτων όπως ο βαθύς, ξεκούραστος ύπνος, το να αισθάνεσαι ήρεμος και ξεκούραστος, η καλύτερη λειτουργία του εντέρου.

Αν και στο πρωτόκολλο αναφέρεται μια γενική αναλογία 1000mg Ασβεστίου και 500mg Μαγνησίου (και αυτή είναι μια καλή γενική πρόταση) νομίζω πως πρέπει να γίνουν διάφορες δοκιμές για να φτάσει κάποιος στο συμπέρασμα σχετικά με την πρόσληψη Ασβεστίου-Μαγνησίου. Κάθε μεταβολή στη δόση πρέπει να διατηρηθεί τουλάχιστο 2 εβδομάδες για το Ασβέστιο και 7-10 μέρες για το Μαγνήσιο για να βγάλει ένα συμπέρασμα και να προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Η αναλογία 1:1 θα ‘πρεπε επίσης να εξεταστεί σοβαρά.

Για μένα, έχω καταλήξει ότι 800-900mg Ασβεστίου και and 300-400mg Μαγνησίου μου ταιριάζουν, επανεκτιμώντας κάθε φορά την κατάστασή μου (Αυξάνω το Μαγνήσιο αν μετά από πολλή κούραση ή ζέστη αισθάνομαι μια ελαφριά τάση σπαστικότητας, ειδικά το καλοκαίρι ή κάποιο κακό σημάδι στον τρόπο που ενεργούμαι. Αυξάνω το Ασβέστιο αν τα κόπρανά μου φαίνονται υδαρή κάποιες φορές ή όταν ο ύπνος είναι λιγότερο βαθύς).

Από το Δεκέμβριο του 2008 νομίζω πως ανέβηκα σ’ ένα ψηλότερο σημείο αποκατάστασης και αν και δεν μπορεί κάποιος να το συνειδητοποιήσει εύκολα στις αλλαγές στην κινητικότητά μου μπορώ καθαρά να το δω «εσωτερικά» καθώς και στην κινητικότητα. Ακόμη κι αν δεν είχα περαιτέρω σημαντική βελτίωση στην κινητικότητά μου έτσι όπως την περιέγραψα στις τελευταίες αναφορές μου, όλα φαίνονταν να δουλεύουν σαν ρολόι στο μεταβολισμό μου και ξέρω πως αυτό είναι το καλύτερο σημάδι για να δει κανείς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αποτελέσματα επίσης και στην κινητικότητα. Αυτό συνεχίστηκε για ένα-δυο μήνες μέχρι που μια μέρα αισθάνθηκα πως πραγματικά δεν είχε απομείνει ΤΙΠΟΤΑ από τη ΣΚΠ μου, αλλά μόνο γι’ αυτή τη μέρα. Φυσικά αυτό δε διατηρήθηκε για πάντα αλλά ήταν ένα πολύ θετικό σημάδι. Υπήρξαν στιγμές μετά απ’ αυτό που η καθημερινή ζωή και τυχαίες αλλαγές δημιούργησαν προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσω.

β) Το δεύτερο μεγάλο βήμα που έκανα και νομίζω πως είναι κρίσιμο έχει να κάνει με τη διατροφή μου. Αυτό είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο του πρωτοκόλλου και πιστεύω απόλυτα ότι θα ‘πρεπε να προσθέσω περισσότερα πράγματα στην ιστοσελίδα μου.

Υπάρχουν πολλά βήματα που πρέπει κάποιος να κάνει σ’ αυτό το σπουδαίο θέμα. Πρώτα να κόψει κάποιες τροφές, μετά να βρει τι του επιτρέπεται να τρώει, πότε να το τρώει, πώς να το μαγειρεύει, τι να συνδυάζει με τι κτλ.

Γαλακτοκομικά: Τα έχω κόψει όλα. Μην ξεχνάτε ότι τα γαλακτοκομικά περιέχουν καζεΐνη (πρωτεΐνη η οποία σύμφωνα με τη θεωρία της μοριακής μίμησης μπορεί να ερεθίσει το ανοσοποιητικό σύστημα), λακτόζη (πολύ βλαβερό υγρό σάκχαρο). Πολλά γαλακτοκομικά (ειδικά τα προϊόντα από βοοειδή) προέρχονται από ζώα γεμάτα εμβόλια, αντιβιοτικά κτλ.

Υδατάνθρακες: Αποφεύγω κάθε είδος πυκνών υδατανθράκων που παλιότερα έτρωγα σε μόνιμη βάση, όπως ρύζι, καλαμπόκι, όσπρια, ψωμί (ακόμα και χωρίς γλουτένη), πατάτες. Οι πυκνοί υδατάνθρακες διασπώνται σε σάκχαρα και εισέρχονται γρήγορα στη ροή του αίματος και σε μεγάλες ποσότητες, πράγμα που σημαίνει αύξηση του γλυκαιμικού φορτίου. Αυτό έχει επίδραση στην αύξηση της ινσουλίνης που γίνεται για να ρίξει το επίπεδο σακχάρου στο αίμα, πράγμα που δημιουργεί νέα ανάγκη για ζάχαρη κτλ…Η αύξηση της ινσουλίνης δημιουργεί φαινόμενο ντόμινο σε άλλες ορμόνες όπως η κορτιζόνη και ο φαύλος κύκλος δε σταματά.

Θα αναρωτιέστε τι να τρώτε…

Στα γεύματά μου δεν αναμιγνύω πολλούς διαφορετικούς τύπους τροφών μαζί. Το 1/3 του πιάτου μου είναι πρωτεΐνη (συκώτι, ψάρι, κρέας άσπρο και λιγότερο συχνά κόκκινο – εκτός από χοιρινό – και το υπόλοιπο γεμίζει με «καλούς υδατάνθρακες» (λαχανικά και φρούτα), με ελαιόλαδο σε καθημερινή βάση. Τα φρούτα τρώγονται αργότερα (σχεδόν 1 ώρα μετά τα γεύματα).

Φυσικά λίγες εξαιρέσεις σ’ αυτόν τον τρόπο διατροφής δεν μπορούν να με βλάψουν αν παραμένουν εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, είναι καλό να φάω φακές μια φορά για αλλαγή ή λίγο καλό κατσικίσιο τυρί ή μια φέτα ψωμί χωρίς γλουτένη, αλλά όχι κάθε μέρα.

Μπαχαρικά και φρούτα: Έκανα ειδική έρευνα για τα αντιμυκητικά αντιβακτηριδιακά μπαχαρικά. Χρησιμοποιώ συχνά με το φαγητό μου κανέλλα, κουρκουμίνη, κορίανδρο (αφαιρεί τα βαρέα μέταλλα), γκρέιπφρουτ (εξαιρετικό για την καταπολέμηση της κάντιντα), μούρα.

Ξηροί καρποί: Οι φυσικοί ξηροί καρποί (αμύγδαλα, κάσιους, βραζιλιάνικα καρύδια –είναι γεμάτα σελήνιο που βοηθά στην απορρόφηση βαρέων μετάλλων- κολοκυθόσποροι κτλ.) μπορεί να βοηθήσουν πολύ, αλλά βεβαιωθείτε ότι τα μασάτε πολύ καλά και δεν επηρεάζουν την καλή λειτουργία του εντέρου. Αισθάνομαι ότι χρειάζομαι να φάω ξηρούς καρπούς κάθε τόσο. Είναι καλή πηγή πρωτεΐνης

Αποφεύγετε τους κατεργασμένους ξηρούς καρπούς.

Χυμοί λαχανικών: Είναι η αγαπημένη μου «ανακάλυψη». Αγόρασα έναν αποχυμωτή και άρχισα να πίνω τα λαχανικά μου. Υπάρχουν σπουδαίες γεύσεις που θα ‘πρεπε να δοκιμάσετε και επιπλέον υπάρχουν πολλοί λόγοι για να τα προσθέσετε στη διατροφή σας. Πρώτα-πρώτα παίρνετε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα λαχανικών αν τα κάνετε χυμούς. Σκεφτείτε ότι για να γεμίσετε ένα κανονικό ποτήρι χρειάζεστε τουλάχιστο 3-4 μεγαλούτσικα καρότα, ένα ολόκληρο μαρούλι και σχεδόν μισό αγγούρι και μόλις σας έδωσα μια καλή συνταγή για ν’ αρχίσετε! Μπορείτε να βρείτε καλές συνταγές εδώ ή σε περίπτωση που θέλετε να αγοράσετε ένα σχετικό βιβλίο εδώ.
Ένα άλλο καλό είναι ότι οι θρεπτικές ουσίες των λαχανικών σας απορροφώνται πολύ πιο εύκολα έτσι. Θυμηθείτε ότι δεν πρέπει να κάνετε χυμούς τα φρούτα σας αλλά τα λαχανικά σας!!!

Όλα αυτά βοήθησαν πολύ το μεταβολισμό μου να αφομοιώνει καλύτερα τις τροφές και να δουλεύει πραγματικά σαν ρολόι.

Ήταν ένα μεγάλο βήμα για μια περισσότερο ποιοτική και εύκολη τουαλέτα και σίγουρα μια μεγαλύτερη δυνατότητα να διευρύνω την ποικιλία των τροφών που τρώω (Μερικές φορές τρώω μια καλής ποιότητας φρυγανιά σικάλεως που είναι πλούσια σε ίνες ή μια μικρή οργανική πιπεριά ή κάποιο άλλο λαχανικό όπως η αγκινάρα, στα οποία παλιά ήμουν αλλεργικός). Αισθάνομαι πολύ πιο ανθεκτικός από παλιά.

γ) Προσθήκες στα συμπληρώματα:

Έχω εμπλουτίσει την αντιοξειδωτική μου προστασία προσθέτοντας Alpha Lipoic Acid στις πόσιμες βιταμίνες μου (200mg την ημέρα), Κουρκουμίνη ως συμπλήρωμα (1000mg την ημέρα), Ψευδάργυρο – 25mg την ημέρα (όχι κάθε μέρα αλλά όταν αισθάνομαι ότι χρειάζομαι παραπάνω ανοσοποιητική προστασία – ο Ψευδάργυρος είναι επίσης καλός για την απομάκρυνση των βαρέων μετάλλων).

Έχω επίσης δοκιμάσει ενέσεις B12 που συνήθως βοηθούν (Κάνω 1ml μια ή δυο φορές την εβδομάδα).

Ως αποτέλεσμα μπορώ να πω ότι υπήρξε μια βελτίωση της κατάστασής μου τους τελευταίους 17 μήνες. Είναι πιο δύσκολο σε σύγκριση με όταν πρωτοξεκίνησα το πρωτόκολλο αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσικό γιατί κάθε βήμα που ανεβαίνεις είναι δυσκολότερο από το προηγούμενο. Η δυσκολία έχει να κάνει με την ικανότητα να καταλαβαίνεις τι γίνεται κάθε περίοδο, πώς το σώμα σου σου «μιλάει» έτσι ώστε να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα, όχι να απογοητεύεσαι και ποτέ να μη θεωρείς μια βελτίωση ως δεδομένη αλλά ως μια πρόκληση να τη διατηρήσεις! Πρέπει να παραδεχτώ ότι υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκα ότι τα πράγματα χειροτέρευαν γιατί κάθε μέρα δεν ήταν καλή αλλά τώρα ξέρω κοιτώντας πίσω πως δεν έχω σπαστικότητα, η ποιότητα της τουαλέτας μου έχει βελτιωθεί ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ και η «δυσκοιλιότητα» είναι ένας άγνωστος πλέον όρος, χρησιμοποιώ το μηχανάκι μου, εργάζομαι, κοιμάμαι όπως δεν έχω κοιμηθεί σ’ ολόκληρη τη ζωή μου, η ενέργειά μου και η αντοχή μου είναι στο ζενίθ, δεν έχω πόνους, κόπωση ή προβλήματα ούρησης…λοιπόν, Δε μου έχει απομείνει άλλο σύμπτωμα εκτός από κάποια δυσκολία στα πόδια (ακαμψία και μια βαριά αίσθηση που μερικές φορές χειροτερεύει ή καλυτερεύει πολύ ανάλογα με την κάθε περίοδο).

Υπήρχαν περίοδοι που πίστευα ότι αυτό το σύμπτωμα θα έφευγε γρηγορότερα και θα χαρακτήριζα εύκολα τον εαυτό μου ως «χωρίς συμπτώματα», αλλά ο Dale Humpherys πάντα με προειδοποιούσε να μην είμαι τόσο σίγουρος ότι θα ήταν «γρήγορο», ότι έπρεπε να προσπαθήσω να χαλαρώσω και να προστατεύσω τον εαυτό μου, να μείνω επικεντρωμένος στη θεραπεία του πρωτοκόλλου. Είχε απόλυτο δίκιο!

Σήμερα αισθάνομαι ότι έχω πολύ μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και ωριμότητα να συνεχίσω αυτή τη θεραπεία, βλέπω τα «σιωπηλά βήματα» που χρειάζονται, ξέροντας πως η πλήρης επιτυχία δεν είναι τόσο μακριά…


Below is a brief accounting of my experience utilizing Dr. Klenner’s Protocol for the autoimmune disease Multiple Sclerosis which I was diagnosed with in April 2007.

In November of 2006 while playing golf, I felt an extreme pain travel the course of my spine, upon consultation of my physician and through diagnostic testing and MRI. I was diagnosed with Transverse Myelitis. This was somewhat of a relief as there was no sign of MS in any of the tests and I was prescribed a heavy dose of Steroids to bring down the inflammation. April 2007 I had loss of vision in my right eye and returned for tests which included MRI and Spinal Tap, where I was subsequently diagnosed with Relapsing Remitting MS. My neurologist was quite concerned as they have never witnessed MS develop as it did in my case. I was prescribed another heavy dose of Steroids and eventually would be placed on Avonex in August 2007. The only other symptom was tingling and numbness in my hands and optic neuritis in my right eye.

In January 08, I began having gate issues and trouble with my balance. I returned for a follow-up MRI where they saw rapid advancement and believed I was Secondary Progressive. I was having difficulty tolerating the Avonex and decided it was no longer beneficial to take, against the strong disagreement of my neurologist. It was at this time I heard of a treatment in Mexico and I was off to pursue. By May my symptoms were greatly diminished and I believed I had found the magic bullet. I made a trip with my family in July and began traveling for work again in September. By the end of November the wheels fell off and I began a very aggressive relapse.

January 1, 2009 I awoke to the fact I could no longer walk without a walker (and that task was extremely difficult). I reached back into my file and pulled out Dale Humphrey’s number. A gentleman I had researched and contacted back at the beginning of 07, but dismissed because I was told by physician’s that I was being reckless with a treatment of vitamins that would not work. I began the treatment on January 18, 2009.

It is now August 11, 2009 and I am walking with 1 crutch. Driving my car again and getting back to enjoying life. I never returned to the use of the CRAB drugs and am able to ride the stationary bike for up to twenty minutes and swim up to a ½ mile a day. I am seeing gradual improvement each and every month and have not relapsed since I began treatment.

My only regret is that I did not start earlier as I most definitely would have avoided a great deal of progression of the disease. I remember the frustration in the beginning with the only treatment being Interferon’s and Steroid’s which had a 30% chance of slowing the disease.

Thank you, Dale, Homer and Carrie for providing this vital information, instruction and forum. I look forward to providing another update at year’s end.

With Sincere Regards,


Go to Top